Parapety drewniane

Parapety wewnętrzne pełnią funkcję głównie dekoracyjną. Ponieważ jednak czasem ustawiamy na nich doniczki, lepiej, żeby były odporne na wodę i łatwe do czyszczenia. Powinny być zrobione z takiego samego drewna co okna lub posadzki bądź inne elementy wykończeniowe dominujące w naszych wnętrzach i w podobny sposób wykończone.

Lite czy klejone

Do niedawna podstawowym materiałem, z którego robiono parapety, była zwykła tarcica, oszlifowana i polakierowana. Dziś częściej wykorzystuje się drewno klejone – sosnowe, dębowe lub bukowe. Jego główną zaletą jest to, że nie paczy się i ma mniejszą wrażliwość na wilgoć i wodę. Grubość takiego parapetu to około
3 cm, a jego długość nie przekracza 2,5 m.
W sprzedaży są głównie parapety z najtańszego klejonego drewna, wykończone wodoodporną sklejką lub okleiną z drewna szlachetnego.
Drewniane parapety wykańcza się przeważnie lakierem. Rzadziej sięga się po wosk lub olej.

Pianką lub klejem

Drewniane parapety mocuje się przeważnie za pomocą rozprężnej pianki poliuretanowej. Nanosi się ją poprzez plastikową rurkę umieszczaną w dyszy. Są też takie pianki, do aplikacji których niezbędny jest specjalny pistolet. Wyciśnięta z puszki pianka kilkakrotnie zwiększa swoją objętość. Po krótkim czasie twardnieje i można wtedy odcinać jej nadmiar zwykłym nożem. Przy montażu parapetów najlepiej używać pianek niskorozprężnych. Dobrze sprawdzą się też pianki dwuskładnikowe – droższe od zwykłych, ale tworzące znacznie mocniejsze połączenie. Gdy zależy nam na szczególnie solidnym osadzeniu parapetu, na przykład wtedy, gdy nie będzie on zagłębiony w ścianach i podsunięty pod ościeżnicę, lepiej będzie posłużyć się uniwersalnym klejem montażowym. Jest to elastyczny klej pakowany w kartusze, podobnie jak uszczelniacze silikonowe i akrylowe. Wyciska się go za pomocą pistoletu do silikonów.
W sprzedaży są kleje o różnej sile wiązania. Tam, gdzie nie ma na czym oprzeć parapetu, można go podeprzeć od spodu metalowymi kątownikami przykręconymi do ścian.