Okna plastikowe łatwo dopasować do stylu każdego domu, zarówno nowoczesnego, jak i tradycyjnego. Umożliwiają to różnorodne kształty okien (prostokątne, trapezowe, trójkątne, łukowe i okrągłe), ozdobniki i bogactwo kolorów. Ponadto ościeżnice z PCW produkowane są jako profile renowacyjne, nakładane na starą ościeżnicę drewnianą.
Budowa okna PCV
Okna z PCV są wytwarzane jako konstrukcja jednoramowa, szklona szybami zespolonymi. Wybierając okno dwudzielne, trzeba określić, czy będzie ono ze słupkiem (wzmacnia konstrukcję, ale ogranicza powierzchnię szyb), czy bez niego.
Profile ram i ościeżnic to współpracujące ze sobą elementy, tworzące system. Są łączone w narożach przez zgrzewanie. Częścią systemu są też szprosy (szczebliny), które dodatkowo dzielą powierzchnię okna pionowo i poziomo.
Jest wiele systemów produkcji okien z tworzyw sztucznych (w Polsce ok. 50). Przekrój ram skrzydeł i ościeżnic w każdym z nich różni się kształtem, wymiarami, grubością ścianek zewnętrznych i wewnętrznych oraz liczbą komór (nie można łączyć ze sobą elementów różnych systemów). Profile mają od dwóch do sześciu komór (najczęściej spotyka się dwu- i trzykomorowe). Komorowa budowa profili pozwala uzyskać lepsze parametry termoizolacyjne (im więcej komór, tym niższy współczynnik przenikania ciepła U). Cieplejsze okna poprawiają komfort termiczny w mieszkaniu i ograniczają ryzyko wystąpienia kondensacji pary wodnej na szybach od strony pomieszczeń.
Ze względu na małą sztywność profili z PCW, wewnątrz nich umieszcza się kształtowniki ze stali ocynkowanej. Profile i kształtowniki łączy się wkrętami. Ścianki komory i kształtownika nie powinny się stykać. Zachowanie dystansu pomiędzy nimi umożliwiają wypusty umieszczane na ściankach komory.
Okna plastikowe produkowane są w wielu kolorach. Mogą być jednobarwne lub o powierzchni imitującej fakturę drewna. Można zamówić okna mające różne kolory na zewnątrz i od wewnątrz. Profile okien mogą być barwione w masie (w tzw. procesie koekstruzji – wtapiania barwy na głębokość 2–3 mm), wykończone specjalnymi foliami zgrzewanymi z ich powierzchnią lub lakierowane w technologii termoutwardzalnej (bardzo skomplikowanej, możliwej do zastosowania jedynie w wytwórni). Zaletą okien z PCW jest ich trwałość, nie wymagają konserwacji, z wyjątkiem okresowego smarowania okuć i zawiasów.
Wady okien plastikowych
Wadą niektórych okien z PCV może być ich zbyt duża szczelność. Prowadzi to do zawilgocenia pomieszczeń i rozwoju grzybów. W czasie pożaru okna wydzielają się toksyczne związki. Ponieważ tworzywo sztuczne ma właściwości elektrostatyczne, to profile okien przyciągają drobiny kurzu (trzeba je często myć). Jeśli okna zostały wykonane z tworzywa niskiej jakości, to po pewnym czasie mogą zmienić kolor. Takich okien nie można odnowić. Okna plastikowe mają znaczną liniową rozszerzalność cieplną (wzrost wymiarów pod wpływem ciepła), dlatego szczególnie ważny jest ich prawidłowy montaż. Sztywne osadzenie w murze powoduje zakleszczanie się skrzydeł, pękanie ram lub szyb. Zamocowanie okuć w tzw. komorze mokrej także może źle wpłynąć na ich działanie. Rozwiązaniem jest zainstalowanie dostępnych już okien z dodatkową uszczelką, która oddziela okucie od strefy mokrej.