Architektura wnętrz domu w wielu przypadkach decyduje o sposobie otwarcia domu na otoczenie. W pomieszczeniach dużych, które mają więcej zewnętrznych ścian, jest to łatwiejsze – wystarczy w sposób przemyślany rozplanować przeszklenia. Trudniejszym zadaniem jest zapewnienie widoku na ogród w pomieszczeniach małych i położonych w głębi domu. Warto też wiedzieć, że nie każde pomieszczenie musi być w takim samym stopniu powiązane z otoczeniem.
W pokoju dziennym głównie odpoczywamy – widok zieleni ogrodu uspokaja nerwy i pozwala na regenerację sił witalnych. W salonie nie do przecenienia jest także rola estetyczna widoków z zewnątrz, które tworzą żywe, zmianiające się wraz z porami roku obrazy. Dlatego zadbajmy, aby salon miał jak najwięcej ścian zewnętrznych umożliwiających umieszczenie w nich różnorodnych przeszkleń. Tradycyjnie kuchnię otwierano na strefę wejścia – pozwalało to kontrolować, co dzieje się od frontu domu. Dzisiaj równie ważna jest możliwość kontemplowania przyrody w czasie kuchennych prac. Jeżeli w kuchni spożywamy też posiłki, w kąciku jadalnianym warto mieć drugie okno – zwróćmy uwagę, czy jest ono uwzględnione w projekcie. Widok pięknego otoczenia doceniamy również w miejscach bardziej intymnych: sypialni i łazience, gdzie rytm przyrody można połączyć z rytmem dnia – rano nabierać energii wraz z budzącą się przyrodą, a wieczorem wyciszać się wraz z zachodzącym dniem.
Warto wybrać projekt domu, w którym zastosowano amfiladę, czyli zasadę kompozycji opartej na osi widokowej. To taki sposób połączenia pomieszczeń, który sprawia, że następujące po sobie wnętrza są połączone szlakiem zamkniętym jednym widokiem. Szlak ten powstaje dzięki otworom umieszczonym na jednej osi. Dzięki takiemu manewrowi po wejściu do domu nasz wzrok w sposób naturalny kierowany jest na widok ogrodu docierający z przeciwległej ściany domu.
Uzyskanie takiego efektu jest możliwe dzięki rezygnacji z drzwi między pomieszczeniami lub poprzez zastosowanie przeszklonych skrzydeł. Częstym zabiegiem jest umieszczanie drzwi przesuwnych na osi widokowej – są doskonałymśrodkiem otwierającym perspektywę, zwłaszcza jeżeli znajdują się na drodze do ogrodu.
Oś widokową można podkreślić materiałami posadzkowymi, układając we wszystkich pomieszczeniach położonych na osi wyrazisty szlak, wyróżnić kolorem ścian czy też sztucznym oświetleniem.
Fragmenty tradycyjnych ścian działowych, elementy sufitu czy wewnętrzne okna można zastąpić przezroczystymi detalami z luksferów, pleksi lub szkła. Przepuszczają one światło i rozświetlają pomieszczenia, równocześnie tworząc iluzję przestrzeni. Dlatego sprawdzają się we wnętrzach niewielkich i niedoświetlonych światłem dziennym. Przezroczyste elementy filtrują i rozpraszają światło, nie tylko naturalne. Takie przegrody doprowadzają światło i otwierają widok na sąsiednie pomieszczenie, dlatego warto stosować je tam, gdzie można stworzyć ciekawą kompozycję, na przykład jeśli przez przeszklenia w holu widać okna w salonie, za którymi rozciąga się ogród. Jeśli nie można sobie pozwolić na przezroczystą przegrodę, warto zainstalować duże lustra – odbijająca się w nich zieleń ogrodu ozdobi wnętrze. Dzisiaj to rozwiązanie chętnie stosuje się w łazience czy też w roli pasa między blatem a szafkami w kuchni, a także w salonie nad bufetem lub kominkiem.
Jak zakończyć komin klinkierowy z 6 kanałami: 2 kanały środkowe są do pieców, a reszta to kanały wentylacyjne.
