Jeśli przestrzeń poddasza chcemy przeznaczyć na cele mieszkalne, izolacja termiczna połaci dachowych będzie niezbędna.
Zaporę termoizolacyjną wykonuje się zwykle z wełny mineralnej (można wykorzystać zarówno maty, jak i płyty z wełny mineralnej). Wełna mineralna jest dobrym izolatorem termicznym, a dzięki sprężystej budowie można nią szczelnie wypełnić przestrzeń między krokwiami. Ponadto jest niepalna, więc w razie pożaru zabezpieczy na jakiś czas drewnianą konstrukcję dachu.
Jaka grubość ocieplenia poddasza
Zaleca się, aby grubość ocieplenia poddasza wynosiła nie mniej niż 20 cm. Ponieważ wysokość krokwi jest zwykle mniejsza, płyty wełny układa się w dwóch warstwach: pierwszą z nich między krokwiami, drugą (osłaniającą poszczególne części konstrukcji dachu) – między elementami rusztu, do którego mocuje się okładzinę.
Aby uchronić ocieplenie przed wilgocią, należy je od wewnątrz zabezpieczyć folią paroizolacyjną. Ocieplenie można najpierw zakryć folią, a potem dokończyć montaż rusztu, lub odwrotnie – najpierw zamocować wełnę i ruszt, a potem całość zakryć folią. Ta druga metoda jest szybsza i łatwiejsza.
Trzeba także zadbać, aby mostek termiczny nie powstał przy połączeniu ściany szczytowej z połacią dachu. Większość tego typu połączeń jest wykonywana w taki sposób, że górne krawędzie ściany doprowadza się aż do folii dachowej i nie ma tam już miejsca na wełnę. W ten sposób tworzy się mostek termiczny. Aby temu zapobiec, należy zakończyć górną krawędź ściany szczytowej niżej – na wysokości spodu krokwi – i ułożyć w tym miejscu ocieplenie.
