| muratordom.pl » Budowa » Izolacje » Ocieplenia nowej generacji. Izolacje termiczne o niskim współczynniku przewodzenia ciepła

Ocieplenia nowej generacji. Izolacje termiczne o niskim współczynniku przewodzenia ciepła

Izolacje termiczne przyszłości to materiały, które doskonale ochronią dom przed stratami ciepła, będą też ekologiczne, trwałe i przyjazne wykonawcom. Wiele materiałów do ocieplania już dziś ma te cechy. Sprawdź, co warto kupić. Zobacz, które z materiałów termoizolacyjnych mają najniższy współczynnik przewodzenia ciepła.

Niski współczynnik przewodzenia ciepła

Jakie korzyści daje superniski współczynnik przewodzenia ciepła λ? Większy komfort cieplny i niższe koszty ogrzewania. Izolacja o niższym λ zapewnia przegrodom niższy współczynnik przenikania ciepła U, dzięki czemu latem wnętrze w mniejszym stopniu się nagrzewa, a zimą traci ciepło. Ta ochrona termiczna pozwala ograniczyć ilość energii potrzebnej do ogrzewania lub klimatyzowania domu, co przekłada się na niższe rachunki.

Możliwość zastosowania cieńszej warstwy izolacji termicznej

Niski współczynnik λ zapewnia możliwość zastosowania cieńszej warstwy ocieplenia. To bardzo istotne w niskich pomieszczeniach, w których chce się maksymalnie ograniczyć obniżenie skosów poddasza albo grubość warstw podłogi, nie tracąc przy tym wymaganych parametrów cieplnych. Umożliwia też na przykład umieszczenie ogrzewania podłogowego w miejscu, w którym pierwotnie miało go nie być – cieńsza izolacja pozostawia miejsce na zmieszczenie instalacji. Pocienienie przydaje się również w warstwowych ścianach zewnętrznych, które dzięki temu mogą mieć mniejszą całkowitą grubość. Różnicę tę można wykorzystać do powiększenia pomieszczeń bez ingerencji w obrys zewnętrzny budynku.

Skuteczna likwidacja mostków termicznych

Superciepłe materiały są niezastąpione przy ocieplaniu newralgicznych miejsc budynku, takich jak nadproża, filarki, balkony. Nie ma tam wystarczająco dużo miejsca, aby zmieścić wymaganą grubość standardowej izolacji, a tej o lepszych parametrach można ułożyć mniej. Często też płyty lub maty ociepleniowe są zbudowane tak, aby zapewnić maksymalną szczelność, na przykład mają zakładki albo strukturę ułatwiającą docisk. Dzięki temu ogranicza się ryzyko pozostawienia szczelin, przez które ciepło mogłoby migrować.

WARTO WIEDZIEĆ

Superciepłe ocieplenie

Współczynnik przewodzenia ciepła λ to parametr określający ilość energii cieplnej, jaką w ciągu 1 s przepuszcza 1 m2 materiału o grubości 1 m przy różnicy temperatury po obu jego stronach wynoszącej 1°C. Im wartość λ jest niższa, tym lepiej, bo tym mniejsze są straty ciepła przez przegrodę, a w rezultacie obniżone jest zapotrzebowanie na energię do ogrzania domu. Standardowo używane izolacje mają współczynnik λ na poziomie 0,036-0,045 W/(m.K). Osiągnięcie mniejszej przewodności to nie lada wyzwanie, dlatego materiały oλ ≤ 0,035 W/(m.K) uznaje się za superciepłe. Rekordziści osiągają nawet 0,014 W/(m.K).

Jak wybrać ocieplenie?

 Nie tylko lambda jest ważna. Podstawowym kryterium powinno być zastosowanie. Deklarowana przez producenta możliwość użycia danego materiału w konkretnych miejscach budynku daje pewność, że wyrób ma odpowiednie do tego przeznaczenia cechy.

  • Materiał przeznaczony na podłogi  - ma określoną wytrzymałość na ściskanie i nie popęka pod wpływem obciążenia.
  • Ten na tarasy, balkony, stropodachy albo płyty fundamentowe czy podłogi na gruncie dodatkowo jest wodoodporny, co chroni go przed utratą właściwości termoizolacyjnych na skutek chłonięcia wody penetrującej przez ułożone na nim lub pod nim warstwy. To ważne, bo zawilgocony materiał, zamiast chronić przed stratami ciepła, wyziębia przegrody.
  • Cecha ta jest zawsze, gdy ocieplenie ma być narażone na kontakt z wodą, a więc również podczas izolowania ścian piwnicznych i fundamentowych oraz cokołów – wyroby przeznaczone do takich miejsc z pewnością nie są nasiąkliwe.
  • Z kolei izolacja układana na skosach poddasza nie styka się ze środowiskiem zewnętrznym i nie musi być odporna na wilgoć. Jej najistotniejszą cechą jest elastyczność i struktura umożliwiająca szczelne wypełnienie całej dostępnej przestrzeni.
  • W budynkach remontowanych ważny jest ciężar używanego materiału. W ścianach szkieletowych i warstwowych ze szczeliną wentylacyjną wskazane są te o strukturze chroniącej przed przewiewaniem lub z wiatroszczelnymi powłokami.
  • Do izolowania newralgicznych miejsc, jak nadproża, otoczenie ukrytych rynien czy filarki, najlepiej używać materiałów o jak najniższym l, ale dających się jednocześnie ułożyć w ciasnych lub trudno dostępnych przestrzeniach.
  • Do pomieszczeń, w których będą używane rozpuszczalniki organiczne i ich pochodne, jak warsztaty czy pracownie malarskie, należy wybierać tylko izolacje odporne na ich opary.

Jak dobierać grubość izolacji termicznej

Rodzaj materiału i jego grubość powinny być uwzględnione w projekcie. Zdarza się jednak, że na skutek pomyłki budowlanej albo nieoczekiwanej zmiany decyzji projektowane ocieplenie nie może być zastosowane. Jeśli przykładowo pod ukrytą w grubości ściany rynną na izolację zostaje zaledwie 2 cm, a według projektu miało być 10 cm, to należy zamienić materiał na inny, o jak najniższym współczynniku λ, i to właśnie przewodność cieplna jest wtedy bez wątpienia cechą najważniejszą.

Zobacz też, jak się przykleja do ściany styropian

WARTO WIEDZIEĆ

Najlepiej izoluje powietrze

Wszystkie izolacje zawdzięczają swoją niską przewodność dużej zawartości powietrza – nawet do 98% objętości. Najłatwiej zauważyć pęcherzyki w polietylenowych warstwowych foliach przypominających folię bąbelkową. W polistyrenach pory uzyskuje się dzięki ekspandowaniu i spienianiu masy. W wełnie mineralnej puste przestrzenie pozostają między włóknami po ich zlepieniu. Aerożele mają bardzo małe nanocząsteczki powietrza powstające w wyniku reakcji zachodzącej pod ciśnieniem w autoklawach. Pianki poliuretanowe spieniają się na skutek reakcji chemicznej zachodzącej między ich składnikami w kontakcie z powietrzem. Ich pory mogą być otwarte lub zamknięte, a w zależności od użytych środków uzyskuje się różny stopień pęcznienia. Pomimo porowatej struktury wszystkie materiały zachowują dużą stabilność wymiarową i wytrzymałość mechaniczną. Są elastyczne i nie osiadają z upływem czasu. Ponadto dzięki temu, że puste przestrzenie są wypełnione powietrzem, a nie na przykład pochodnymi freonu, gaz nie ulatnia się do atmosfery i izolacje są zdrowsze oraz dłużej zachowują deklarowane parametry cieplne.

Wełna mineralna

Wełna skalna ma włókna z kamienia bazaltowego, gobro lub wapiennego, a wełna szklana – z piasku i stłuczki szklanej. Podczas produkcji roztapia się surowiec – kamień w 1400°C, a szkło w 1000˚C – i poddaje go rozwłóknieniu, a następnie spaja żywicą. W wyniku tego procesu w wełnie pozostaje dużo przestrzeni powietrznych, które zapewniają jej dobrą izolacyjność. Kluczowy dla jakości wełny jest rodzaj lepiszcza. Nie tylko spaja ono włókna, ale też zapewnia gotowym produktom elastyczność, trwałość i stabilność. Także spoiwo wytwarza się z obojętnych polimerów powstałych z surowców pochodzenia biologicznego. Taka wełna ma naturalny kolor – skalna jest brunatna, a szklana brązowa, jasnożółta lub biała – nie wydziela zapachu, jest miła w dotyku, mniej pyląca i łatwa w obróbce. Poza spoiwem bardzo ważna jest też struktura materiału. Tylko długie, cienkie i sprężyste włókna o zaburzonym układzie i wielokierunkowej orientacji zapewniają wełnie dużą elastyczność, która pozwala sprawnie i szczelnie dopasować materiał do wypełnianych przestrzeni, na przykład między krokwiami. Zapewnia też dobrą izolacyjność akustyczną, bo długie i cienkie włókna skutecznie tłumią fale dźwiękowe.

Odporność ogniowa wełny mineralnej

Wełna jest jedynym niepalnym materiałem izolacyjnym. Wszystkie maty i płyty mają klasę ogniochronności A – niektóre A2-s1,d0, ale większość najwyższą klasę A1. To czyni z wełny ocieplenie szczególnie zalecane do konstrukcji drewnianych, jak skosy poddasza, podłogi na legarach czy ściany szkieletowe. Wysoka odporność na działanie ognia, czyli brak możliwości rozgorzenia i podtrzymywania pożaru, pozwala na bezpieczną ewakuację ludzi z płonącego budynku, a także zmniejsza straty budowlane i zakres koniecznego remontu.

Nasiąkliwość wełny mineralnej

Jedną z wad wełny mineralnej jest jej duża nasiąkliwość. Wprawdzie aby ją zmniejszyć, wszystkie wyroby poddaje się procesowi hydrofobizacji, ale nie jest to równoznaczne z zapewnieniem im wodoszczelności. Wełniane płyty mogą przez krótki czas, na przykład przed tynkowaniem ściany, pozostawać w wilgotnym środowisku, jednak nie powinny być używane w miejscach narażonych na trwałe zawilgocenie albo kontakt z wodą, na przykład w strefie fundamentów.

Styropian i polistyren ekstrudowany XPS

Polistyren EPS – popularnie zwany styropianem – powstaje w wyniku ekspandowania granulatu, czyli spieniania go przy użyciu pary wodnej. Polistyren XPS jest poddawany procesowi ekstruzji, w którym spieniona masa styropianowa zostaje wymieszana z dodatkami modyfikującymi i sprasowana pod ciśnieniem. Dzięki temu ma większą gęstość – 29-47 kg/m3, podczas gdy w płytach ekspandowanych wynosi ona średnio 11-26 kg/m3. Jest również bardzo wytrzymały na obciążenia i nienasiąkliwy. Płyty ekstrudowane mają różne kolory – biały, zielony, niebieski, żółty, a nawet różowy. Płyty ekspandowane są białe lub szare. Szary kolor oznacza, że do produkcji użyto neoporu, surowca zawierającego grafit. Poprawia on izolacyjność polistyrenu, ale tylko wtedy, kiedy jest go dużo, a więc musi być z niego wykonana cała płyta.

Zalety i wady polistyrenu

Polistyren jest materiałem lekkim i łatwym w obróbce. Ekstrudowany jest wodoodporny, ale ekspandowany również nie wykazuje dużej nasiąkliwości. Niektóre styropiany znajdują zastosowanie w podziemnej strefie budynku – jako płyty izolacyjne albo izolacyjno-drenujące, z uformowanymi czopami. Wadą polistyrenu jest mała odporność na ogień – zarówno płyty EPS, jak i XPS mają najniższą klasę ogniochronności E. Oba rodzaje płyt są też nieodporne na rozpuszczalniki organiczne (między innymi aceton, benzol, nitro, terpentyna), bitumy, produkty smołowe, benzynę, a przy dłuższym kontakcie także na oleje, dlatego nie powinny być używane w miejscach, w których byłyby narażone na kontakt z nimi lub ich oparami.

Autor: Piotr Mastalerz

Krawędzie z zakładką umożliwiają szczelne ułożenie płyt, zmniejszając efekt ich klawiszowania i zapobiegając powstawaniu mostków termicznych

Izolacja fundamentów. Jak zrobić izolację przeciwwilgociową z masy bitumicznej lub mineralnej

Jeśli chcesz uniknąć problemów z wilgocią, zadbaj o właściwą izolację fundamentów. Na ścianach...

zobacz więcej
zamknij
Przeczytaj dodatkowo:
Zapytaj eksperta o termomodernizację domu....

Planujesz ocieplenie domu? Poszukujesz informacji o materiałach potrzebnych do termomodernizacji? Nie wiesz,...

Ocieplenie poddasza - sposoby i materiały do...

Żeby móc komfortowo mieszkać na poddaszu, musi być odpowiednio przeprowadzona izolacja dachu. Inaczej...

Ekspert odpowiada na wszelkie pytania na temat...

System ocieplania pianką poliuretanową na dobre zadomowił się na polskim rynku. Pianka PUR to materiał ciepły...

Folie hydroizolacyjne. Z których rodzajów...

Folia hydroizolacyjna nie może przepuszczać wilgoci ani wody nawet pod dużym ciśnieniem, dlatego jest to...

Termomodernizacja – wszystko o docieplaniu...

Jak wykonać dodatkowe ocieplenie na już istniejącym ociepleniu domu? Zobacz, jak wygląda przekrój...

Mostki cieplne, wilgotne ściany i grzyb - skutki...

Wilgotne ściany i grzyb to problemy, które pojawią się nie tylko w starych domach, ale także w nowych...

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.