Ciche ścianki działowe? Dowiedz się, jak poprawić izolacyjność akustyczną ścian

Izolacyjność akustyczna ściany

Ścianki działowe w największym stopniu narażone są na przenoszenie dźwięków powietrznych pochodzących z wnętrza domu, np. rozmów, odgłosów generowanych przez urządzenia RTV i AGD, a także przez różne instalacje stanowiące wyposażenie domu. W mniejszym stopniu są podatne na przenoszenie dźwięków uderzeniowych, takich jak kroki czy odgłosy wywołane upadającymi przedmiotami.

Izolacyjność akustyczną przegród wewnętrznych domu od dźwięków powietrznych wyraża się poprzez wskaźnik R_A1. Jest to wskaźnik deklarowany przez producentów poszczególnych materiałów i produktów, formułowany na podstawie przeprowadzanych przez nich badań laboratoryjnych. R_A1 określa, ile decybeli musi stłumić taka przegroda. Nie uwzględnia jednak niedokładności wykonania ścian czy przenoszenia dźwięków przez sąsiednie ściany i stropy. Wskaźnikiem biorącym pod uwagę wszelkie warunki rzeczywiste jest R’_A1. Im jest on wyższy, tym lepiej przegroda tłumi dźwięki.

Według normy akustycznej w standardzie podstawowym wskaźnik R’_A1 dla ścian wewnętrznych między pokojami nie powinien być mniejszy niż 30 dB, dla ścian między pokojami a kuchnią lub łazienką – 35 dB. W standardzie podwyższonym wskaźnik ścian oddzielających poszczególne pokoje, jak również pokoje i kuchnię lub łazienkę powinien wynosić co najmniej 40 dB. Trzeba jednak pamiętać, że jeśli zależy nam na naprawdę dobrej izolacyjności akustycznej ścian, powinniśmy jako punkt wyjścia obrać wskaźniki określające standard podwyższony.

Szkielet ścianki działowej

Już sama konstrukcja nośna ścianki działowej szkieletowej ma niemały wpływ na izolacyjność akustyczną przegrody. Ściany działowe w systemie suchej zabudowy mogą być wykonane na pojedynczym stelażu nośnym wykonanym z profili C50 i U50 oraz obłożone obustronnie jedną warstwą płyt gipsowo-kartonowych o grubości 12,5 mm. Jest to najprostsza budowa ściany, jeśli jednak naprawdę zależy nam na dobrych parametrach akustycznych, warto zbudować stelaż ściany z profili o większej szerokości – np. 70 lub 100 mm.

Zastosowanie szerszych profili daje możliwość wypełnienia przestrzeni wewnątrz ściany materiałem izolacji akustycznej o większej grubości. Już taka zmiana, choć wpływa na zwiększenie grubości ściany, powoduje, że jej izolacyjność akustyczna zwiększa się nawet o 6 dB. Jeśli zależy nam na poprawie akustyki ściany przy zachowaniu jak najmniejszej jej grubości, możemy zastosować specjalne profile akustyczne o szerokości 44 mm. Używa się ich zazwyczaj przy budowie ścian międzylokalowych.

Bardziej skutecznym sposobem na poprawę akustyki ściany na tym etapie jest zbudowanie jej konstrukcji z podwójnych profili. Oznacza to, że okładzina z płyt gipsowo-kartonowych po obustronach ścianki jest montowana do dwóch osobnych szkieletów. Eliminuje to powstawanie bezpośredniej drogi przenoszenia dźwięków. Ściana o podwójnej konstrukcji – z zastosowaniem podwójnych profili pionowych C50 – w porównaniu ze ścianą wykonaną z pojedynczych profili C100 ma wskaźnik R_A1 większy o 5 dB.

Kluczowe znaczenie dla izolacyjności akustycznej ściany działowej ma zastosowanie obwodowej taśmy izolacyjnej. Obwodowa taśma izolacyjna eliminuje ryzyko przenoszenia się dźwięków przez połączenia ścianki z innymi przegrodami konstrukcyjnymi budynku. Taśmę umieszcza się pod profilami poziomymi U mocowanymi do podłogi oraz sufitu, a także pod skrajnymi profilami pionowymi C przykręcanymi do ścian. Taśma powinna szczelnie wypełniać wszelkie nierówności podłoża na całej szerokości profili. Gdy podłoże ma większe nierówności, można zastosować paski wełny mineralnej o grubości do 10 mm. W przypadku podwójnej konstrukcji nośnej taśma uszczelniająca powinna się znaleźć również między rzędami poszczególnych pionowych profili C. Przykleja się ją do jednego z pary profili konstrukcyjnych – najlepiej paskami o długości 10 cm rozmieszczanymi co 50 cm.