Wnętrze domu pozostanie suche i przytulne tylko wtedy, gdy jego ściany będą oddzielone od wilgotnego środowiska zewnętrznego szczelną izolacją fundamentu.
Dlaczego potrzebna jest izolacja fundamentu
Chronimy dom przed opadami atmosferycznymi, ale zapominamy, że nie jest to jedyne źródło potencjalnych problemów.
Głównym zagrożeniem dla podziemnych części budynku jest woda gruntowa – zarówno ta, która stale znajduje się w gruncie, jak i ta, która pochodzi z opadów i przesącza się przez warstwy podłoża.
Jest niebezpieczna, bo potrafi znaleźć nawet najmniejszą szczelinę, by przedostać się do wnętrza piwnicy, zawilgocić ściany fundamentowe, doprowadzić do powstawania grzybów i pleśni wewnątrz budynku. Dlatego musimy się przed nią starannie chronić.
Wszystkie zabezpieczenia w postaci izolacji poziomych i pionowych z użyciem powłokowych mas bitumicznych, specjalistycznych pap asfaltowych czy też folii, a także drenaże budynku mają więc jedno podstawowe zadanie – nie dopuścić do wniknięcia wody w struktury budynku.
Warunki gruntowo-wodne na działce a rodzaj hydroizolacji
Wody gruntowej nie widać, nie słychać. Zapominamy więc, że może przysporzyć więcej problemów niż ta pochodząca z opadów atmosferycznych. Badając stosunki gruntowo-wodne na działce, najczęściej można się zetknąć z jednym z trzech przypadków.
Woda gruntowa głęboko. Jeśli jej poziom znajduje się znacznie poniżej miejsca posadowienia ław fundamentowych, to części podziemne budynku będą w przyszłości narażone jedynie na krótkotrwałe oddziaływanie wody opadowej, która jest filtrowana przez grunt aż do ustabilizowanego poziomu lustra wody gruntowej. Przed tego rodzaju zagrożeniem chroni hydroizolacja powłokowa – wystarczy zabezpieczyć ściany masą bitumiczną. Zazwyczaj na ściany fundamentowe nakłada się kilka cienkich warstw masy, używając pędzla lub szczotki. Można też stosować masy grubopowłokowe nakładane za pomocą szpachli. Zabezpieczenie z użyciem mas powłokowych wykorzystuje się przeważnie w budynkach niepodpiwniczonych. Na rynku dostępne są masy bitumiczne rozpuszczalnikowe i dyspersje wodne.
Woda gruntowa czasami nisko, a czasami wysoko. Inaczej sprawa się przedstawia, jeśli jej poziom jest zmienny i bywa wyższy w pewnych okresach roku (na przykład w czasie wiosennych roztopów czy jesiennej słoty). Woda gruntowa potrafi się wtedy podnieść na tyle wysoko, że zagraża piwnicom budynku czy ścianom fundamentowym. W takiej sytuacji konieczne jest zastosowanie hydroizolacji wzmocnionej wykonywanej z jednej warstwy lub dwóch warstw papy asfaltowej. Zazwyczaj stosuje się papy specjalistyczne, na osnowie z włókniny poliestrowej, modyfikowane SBS. Ma to znaczenie szczególnie wtedy, gdy nowo wzniesiony budynek przez pierwsze lata osiada i materiał hydroizolacyjny musi zachować szczelność mimo jego ruchów. W przypadku pap należy stosować tylko te przeznaczone do izolacji części podziemnych budynków i produkowane zgodnie z PN-EN 13969:2006.
Woda gruntowa wysoko. Najgorsza sytuacja występuje wtedy, kiedy jej poziom jest stale bardzo wysoki. Z budowania piwnic na takim terenie najlepiej zrezygnować, a jeśli nie da się tego uniknąć, architekt na etapie projektowania budynku powinien przewidzieć hydroizolację tej części domu w postaci wanny zewnętrznej szczelnej.
Zazwyczaj wiąże się to z wyeliminowaniem z projektu tradycyjnych ław fundamentowych na rzecz płyty fundamentowej pod całym budynkiem i ukształtowaniem wspomnianej szczelnej wanny. Dopiero w niej buduje się zasadniczą płytę fundamentową, ściany itd.
Warstwę hydroizolacyjną wykonuje się wówczas z dwóch warstw papy zgrzewalnej najlepszej jakości (modyfikowanej SBS na osnowie z włókniny poliestrowej) przeznaczonej do izolacji części podziemnych budynków (zgodnie z PN-EN 13969:2006).
