Styl domu tworzą nie tylko jego forma, proporcje, kształt dachu, ale także detale, okna i drzwi. Na ogół siła architektury tkwi w jej estetycznej spójności, stylistycznej jednorodności. Dlatego zwykle forma drzwi jest podporządkowana stylowi domu. To gwarantuje dobry efekt. Wygląd drzwi prawie zawsze wywołuje skojarzenia. Dwuskrzydłowe wejście z wieńczącym je półkolistym świetlikiem będzie postrzegane jako fragment pałacu czy dworu. Niskie, drewniane, pokryte siermiężnym ornamentem z góralskiego wzornika – jako wejście do podhalańskiej chałupy. Drzwi dwuskrzydłowe położone centralnie na frontowej ścianie sugerują klasyczny, symetryczny plan wnętrza. Są jednak domy, na przykład modernistyczne wille, w których kompozycja bryły i elewacji wyznacza miejsce dla drzwi z boku lub w narożniku domu. Wtedy najczęściej wybiera się drzwi proste, jednoskrzydłowe lub dwuskrzydłowe niesymetryczne. Bywa również, że drzwi wejściowe są osadzone w ścianie bocznej, mniej widoczne, osłonięte, skromniejsze.
Proste czy zdobione
Kształt jest niezwykle ważny dla zaakcentowania wejścia. Może podkreślać styl domu. Drzwi proste pełne, bez zdobień lub z dużymi płaszczyznami szklanymi zapraszają do domów nowoczesnych, ascetycznych. Rozbudowane, zdobione dwuskrzydłowe odwołują się do stylu dworkowego. Często drzwi są jedynie elementem kompozycji wejściowej, na którą składają się także kolumny i tympanon ganku, schody z balustradami, a nawet cień rzucany na drzwi przez zadaszenie.
Kształt wejścia można wzbogacić świetlikami wokół drzwi. Domy o rozległych, szerokich elewacjach lubią dwuskrzydłowe drzwi, często dodatkowo poszerzane przez boczne naświetla. Bliźniaki, domy szeregowe czy nawet wolno stojące domy o wąskich frontach mają najczęściej wąską strefę wejścia, co z góry narzuca drzwi jednoskrzydłowe.
Jasne czy ciemne
Drzwi, okna i towarzyszące im detale – okiennice, balustrady schodów i balkonów – mogą być elementami kolorystycznej kompozycji elewacji. Dzięki jednolitej barwie stolarki drzwi i okien można stworzyć na niej wyrazisty rysunek otworów. Jest to rozwiązanie proste i popularne, zwykle dające dobry efekt. Warto też pamiętać o tym, że jasne drzwi sprawiają wrażenie lekkich, a ciemne wydają się masywne i ciężkie. Drzwi białe lub jasne wtapiają się w elewację, są najczęściej elementem oszczędnej, ascetycznej architektury. Drzwi drewniane w naturalnym kolorze są rozwiązaniem bezpiecznym – zawsze wyglądają dobrze. Ciemne dominują w elewacji, ich zdecydowana barwa może podkreślić piękny rysunek drewna czy układ płycin. Przy wyborze koloru oprócz osobistych upodobań trzeba wziąć pod uwagę także barwy otoczenia. Ma to duże znaczenie na przykład na osiedlu domów szeregowych. Kakofonia barw, o którą nietrudno w takiej sytuacji, może być irytująca. Zwolennicy pełnej harmonii kolorystycznej wezmą pod uwagę także żywe sąsiedztwo domu – ogród, las, łąkę.
Z szybą
Niewątpliwą ozdobą drzwi wejściowych są przeszklenia – otwory w skrzydle lub sąsiadujące z drzwiami naświetla. Dzięki nim drzwi sprawiają wrażenie lżejszych, bardziej delikatnych. Przeszklenia otwierają dom na otoczenie i oświetlają wiatrołap lub hol. Robi się je z szyb podwójnych, potrójnych lub zespolonych. Szkło może być gładkie lub ornamentowe, kolorowe lub witrażowe. Ciekawy witraż wykonany według indywidualnego projektu może nadać drzwiom niepowtarzalny wygląd. W drzwiach antywłamaniowych stosuje się szkło hartowane, odporne na uderzenia. Wiele firm proponuje drzwi z przeszkleniami z szyb kulo-, a nawet ognioodpornych. Stosuje się też szkło weneckie, które przepuszcza światło, lecz nie pozwala zajrzeć do wnętrza.
