Dom po powodzi - jak zapobiegać zagrzybieniu

Problem nie zniknie, dopóki wszystkie materiały nie będą na tyle suche, by przestały podtrzymywać rozwój grzybów. Wilgoć i pozostałości po osadach powodziowych stwarzają szczególnie korzystne warunki do ich rozwoju. Osady można zmyć stosunkowo szybko, wilgoci usunąć tak szybko się nie da. Dom zalany przez powódź wysycha bardzo długo, dlatego walka z pojawiającą się pleśnią jest trudna. Nie wolno jednak jej zlekceważyć, bo dopuszczenie do rozwoju pleśni i grzybów spowoduje, że ich zarodniki i toksyny obecne będą w domu już po jego wyschnięciu. Unosząc się we wnętrzu domu, mogą powodować poważne i trudne do wyleczenia choroby – przede wszystkim alergie i zatrucia. Wilgoć może być też przyczyną uszkodzeń struktury materiałów budowlanych, w tym zwłaszcza drewna i gipsu, niweczy też wartość izolacji cieplnych, które nasiąknięte wodą przestają chronić dom przed ucieczką ciepła.

Odgrzybianie murów

Trzeba skuć zagrzybione tynki około 1 m poza miejsce porażone grzybem i osuszyć podłoże, następnie zdrapać grzyby i naloty pleśni (zeskrobanych nalotów nie wolno zakopywać ani palić). Należy zastosować preparaty według opisu na opakowaniach i pracować w rękawicach, nie wolno używać narzędzi ocynkowanych oraz aluminiowych, bo w kontakcie ze środkami grzybobójczymi wydzielają one szkodliwe substancje. Pamiętajmy, że zdrowie jest ważniejsze niż dobra materialne, wyrzućmy więc wszystko, co może stwarzać zagrożenie – być źródłem zakażenia domu pleśnią lub grzybem. To, co nasiąkło wodą z powodzi i nie da się umyć, odkazić (zdezynfekować), trzeba wyrzucić. To jest konieczność, a nie możliwość.