Papa jest używana do wykonania izolacji pionowych i poziomych podziemnych części budynku, do izolowania podłóg układanych na gruncie, tarasów i balkonów, a także dachów skośnych i płaskich. Jak widać, miejsc, w których jest stosowana, nie jest wcale mało. Na dodatek do zaizolowania konkretnego miejsca nie zawsze używany jest ten sam rodzaj papy – na przykład inną stosuje się do izolowania dachu płaskiego, którego podłoże jest betonowe, inną – gdy jest ono z materiałów drewno-pochodnych, a jeszcze inną – gdy podłoże takiego dachu jest izolowane termicznie.
Na dachu skośnym
Dach skośny ma połacie o kącie nachylenia powyżej 20°. Zazwyczaj nie stosuje się tu pap zgrzewalnych ani samoklejących wyrobów aktywowanych termicznie. Są one bowiem zbyt ciężkie i pod wpływem temperatury na dachu mogą osuwać się z nachylonej połaci. Oczywiście można również tego rodzaju papy mocować mechanicznie, ale pokryty w ten sposób dach nie wygląda najlepiej. Obowiązkowo papę na dachu skośnym układa się tylko wtedy, gdy jako pokrycie zostały wybrane gonty bitumiczne. Pozostałe materiały pokryciowe układa się zazwyczaj na foliach wstępnego krycia. Gonty bitumiczne to też papa, tylko z atrakcyjną wizualnie posypką i cięta w odpowiednie kształty. Mocuje się je mechanicznie (gwoździami). Pod pokrycie zalecana jest warstwa podkładowej papy asfaltowej na welonie szklanym. Również ją mocuje się mechanicznie gwoździami, a zakłady podłużne i poprzeczne skleja się lepikiem. Należy dopilnować, by łączniki mechaniczne miały specjalne szerokie podkładki pozwalające na rozłożenie działającej na dach siły wiatru tak, by nie oderwał on papy od podłoża.
Na dachu zielonym
Najważniejszą cechą pap przeznaczonych na dachy zielone jest ich odporność na przerastanie korzeni. Osiąga się to poprzez dodanie do asfaltu specjalnych środków chemicznych, które mają za zadanie uodpornić papę na przerastanie korzeniami roślin. Przy doborze papy na dachy zielone koniecznie należy uzyskać zapewnienie producenta o odporności papy na korozję biologiczną.
