Do produkcji pokryć dachowych z blachy wykorzystuje się jeden z czterech metali: stal, aluminium, miedź lub stop cynku z tytanem. Sprawdźmy, co oprócz cen odróżnia od siebie pokrycia dachowe ze stali, pokrycia z aluminium, pokrycia dachowe z miedzi oraz pokrycia z blachy cynkowo-tytanowej.
Stal to najpopularniejszy surowiec na pokrycia dachowe (zawdzięcza to głównie niewygórowanej cenie). Stal trzeba zabezpieczać antykorozyjnie, żeby nie pożarła jej rdza. Zazwyczaj więc poddaje się ją obustronnemu cynkowaniu. Ilość ocynku na 1 m2 powinna wynosić około 350 g. W droższych wersjach blacha pokrywana jest alucynkiem, czyli stopem cynku, aluminium i krzemu, uznawanym za dwukrotnie lepsze zabezpieczenie antykorozyjne. Większość blach stalowych powleka się jeszcze odpowiednią farbą nadającą im ładny wygląd i chroniącą dodatkowo przed rdzą. Można kupić także pokrycia z blach niepowlekanych. Mają one jednak mniejszą trwałość. Ze stali produkuje się blachy płaskie, blachy trapezowe i blachodachówki.
Aluminium jest najlżejszym z metali stosowanych do produkcji pokryć. Koroduje znacznie wolniej niż stal, ale jest za to bardziej podatne na odkształcenia. Blachy aluminiowe mogą mieć powierzchnię gładką lub tak zwaną stucco (młotkowaną), która je optycznie postarza. Z aluminium produkuje się blachy płaskie, blachy trapezowe, blachodachówki i płytki dachówkowe.
Pokrycia dachowe wykonuje się z miedzi walcowanej na zimno, odtlenionej fosforem. Miedź jest plastyczna, łatwa w obróbce i odporna na korozję. Z czasem pokrywa się naturalną zielonkawą patyną. Może być też pokryta sztuczną patyną, czyli warstwą pasywacyjną nanoszoną w trakcie produkcji. Po takim zabiegu blacha nabiera odcienia brązowego lub zielonkawo-turkusowego. Z miedzi produkuje się blachę płaską oraz płytki i łuski dachowe. Pokrycia te nie mogą stykać się ze zwykłym aluminium (ewentualnie z aluminium anodowanym), z cynkiem oraz ze stalą. Miedź to zdecydowanie najdroższe z metalowych pokryć.
Stop cynku i tytanu powstaje w procesie walcowania cynku z domieszką tytanu i odrobiną miedzi oraz aluminium. Tytan zwiększa wytrzymałość blachy na uszkodzenia, a miedź odporność na rozciąganie. Blachy cynkowo-tytanowe bywają fabrycznie patynowane lub pasywowane, czyli sztucznie postarzane. Zamiast naturalnego srebrzystego koloru zyskują wtedy barwę szaroniebieską lub grafitową. Z cynku i tytanu produkuje się blachę płaską i płytki dachowe.
Czy istnieje laminat w wersji hartowanej? Mam na myśli przestrzeń między szafkami w kuchni.
