Pokrycia dachowe z blachy

Zachętą do kupna pokrycia z blachy jest przede wszystkim jego ładny wygląd, nieduża masa i rozsądny stosunek ceny do jakości. Produktów jest jednak dosyć dużo i wcale niełatwo dopasować któryś do połaci dachu naszego domu. Zanim chwycimy za portfel, powinniśmy bliżej zapoznać się z blaszanymi wyrobami do krycia dachów, poznać ich typy, zorientować się w ich trwałości, sprawdzić, co należy do nich dokupić, czym mogą być wykańczane i jak o nie dbać.

Fantastyczna czwórka

Do produkcji pokryć da-chowych wykorzystuje się jeden z czterech metali: stal, aluminium, miedź lub stop cynku z tytanem. Sprawdźmy, co oprócz cen odróżnia je od siebie.

Stal – to najpopularniejszy surowiec na pokrycia dachowe (zawdzięcza to głównie niewygórowanej cenie). Trzeba ją zabezpieczać antykorozyjnie, żeby nie pożarła jej rdza. Zazwyczaj więc poddaje się ją obustronnemu cynkowaniu. Ilość ocynku na 1 m2 powinna wynosić około 350 g. W droższych wersjach blacha pokrywana jest alucynkiem, czyli stopem cynku, aluminium i krzemu, uznawanym za dwukrotnie lepsze zabezpieczenie antykorozyjne. Większość blach powleka się jeszcze odpowiednią farbą nadającą im ładny wygląd i chroniącą dodatkowo przed rdzą. Można kupić także pokrycia z blach niepowlekanych. Mają one jednak mniejszą trwałość. Ze stali produkuje się blachy płaskie, trapezowe i blachodachówki.

Aluminium – jest najlżejszym z metali stosowanych do produkcji pokryć. Koroduje znacznie wolniej niż stal, ale jest za to bardziej podatne na odkształcenia. Blachy aluminiowe mogą mieć powierzchnię gładką lub tak zwaną stucco (młotkowaną), która je optycznie postarza. Z aluminium produkuje się blachy płaskie, trapezowe, blachodachówki i płytki dachówkowe.

Miedź – pokrycia wykonuje się z miedzi walcowanej na zimno, odtlenionej fosforem. Jest plastyczna, łatwa w obróbce i odporna na korozję. Z czasem pokrywa się naturalną zielonkawą patyną. Może być też pokryta sztuczną patyną, czyli warstwą pasywacyjną nanoszoną w trakcie produkcji. Po takim zabiegu blacha nabiera odcienia brązowego lub zielonkawo-turkusowego. Z miedzi produkuje się blachę płaską oraz płytki i łuski dachowe. Pokrycia te nie mogą stykać się ze zwykłym aluminium (ewentualnie z aluminium anodowanym), z cynkiem oraz ze stalą. Miedź to zdecydowanienajdroższe z metalowych pokryć.

Stop cynku i tytanu – pow-staje w procesie walcowania cynku z domieszką tytanu i odrobiną miedzi oraz aluminium. Tytan zwiększa wytrzymałość blachy na uszkodzenia, a miedź odporność na rozciąganie. Blachy cynkowo-tytanowe bywają fabrycznie patynowane lub pasywowane, czyli sztucznie postarzane. Zamiast naturalnego srebrzystego koloru zyskują wtedy barwę szaroniebieską lub grafitową. Z cynku i tytanu produkuje się blachę płaską i płytki dachowe.

Dopasowane do połaci

Kształt dachu naszego domu oraz kąt nachylenia jego połaci mogą stwarzać ograniczenia co do wyboru pokrycia. Warto o tym pomyśleć, zanim dokonamy zakupu. Sprawdźmy zatem, do jakich dachów polecane są poszczególne blaszane produkty:

• blacha płaska – dużymi arkuszami blachy można pokrywać połacie, których nachylenie jest większe niż 3°, a więc nawet dachy płaskie. Mniejszymi (około 400 x 850 cm) połacie o kącie nachylenia nie mniejszym niż 20°. Blaszana taśma jest przeznaczona raczej do dużych połaci i do krycia dachów bardzostromych. Blachą łatwo wykończyć połacie o różnym kształcie, nawet te bardzo skomplikowane;
• blacha trapezowa – nadaje się do krycia dachów o kącie nachylenia większym niż 5-12,5°, tylko sporadycznie 3°. Na niedużych dachach domów jednorodzinnych dobrze się prezentują i sprawdzają blachy ze średnimi tłoczeniami – o wysokości od 12 do 20 mm;
• blachodachówka – duże arkusze są po-lecane raczej do prostych dachów, na których nie trzeba będzie wykonywać wielu łączeń. Na te o skomplikowanych kształtach lepiej wybrać panele. Blachodachówki są najczęściej zalecane, gdy nachylenie połaci jest większe niż 14°, niektóre – 9°. Jeśli jesteśmy zmuszeni odciążyć więźbę, wybierzmy blachodachówki samonośne.
  Mają one stalowe łaty wytłoczone wzdłuż każdego arkusza i są sprzedawane w komplecie z metalowymi kontrłatami montażowymi. Da się je przytwierdzić do krokwi, więc wszelkie inne konstrukcje nośne nie będą już potrzebne;
• płytki i łuski – takie drobne elementy dachowe wymagają większego kąta nachylenia dachu – od 7 do 12°, a niektóre nawet 25°. Znakomicie się sprawdzają na dachach o skomplikowanym kształcie – wielopołaciowych, z licznymi lukarnami.